غلتک‌ها به عنوان عناصر باربر اصلی بلبرینگ، آسیب آنها به طور مستقیم با عمر مفید بلبرینگ و ایمنی عملکرد تجهیزات مرتبط است. تحقیقات سیستماتیک در مورد انواع رایج آسیب غلتک‌ها و مکانیزم‌های خرابی آنها، مبنایی علمی برای طراحی قابلیت اطمینان و مدیریت نگهداری بلبرینگ‌ها فراهم می‌کند.
یکم: سه نوع اصلی آسیب غلتک‌ها
سایش پدیده‌ای است که در آن مواد سطح غلتک به تدریج در اثر اصطکاک از بین می‌رود و معمولاً در شرایط روان‌کاری نامناسب یا نفوذ ذرات خارجی رخ می‌دهد. خستگی به صورت ایجاد ترک در سطح یا زیرسطح غلتک در اثر تنش‌های تماسی دوره‌ای ظاهر می‌شود و به تدریج گسترش یافته و در نهایت منجر به پوسته‌شدگی سطح می‌گردد. خوردگی معمولاً در اثر نفوذ رطوبت یا مواد خورنده به داخل بلبرینگ ایجاد شده و بر روی سطح غلتک‌ها حفره‌های خوردگی یا لکه‌های زنگ ایجاد می‌کند.
دوم: آسیب ناشی از تخلیه الکتریکی و فناوری‌های حفاظتی
در کاربردهایی مانند موتورهای الکتریکی و تجهیزات دارای اینورتر، آسیب ناشی از تخلیه الکتریکی به طور فزاینده‌ای برجسته می‌شود. هنگامی که جریان شفت از بلبرینگ عبور می‌کند، در نقاط تماس غلتک با مسیر غلتش، تخلیه با دمای بالا ایجاد شده و منجر به ذوب موضعی و ایجاد حفره‌ها می‌شود که روند خرابی بلبرینگ را تسریع می‌کند. صنعت فناوری‌های حفاظتی متنوعی از جمله بلبرینگ‌های عایق و آب‌بندهای رسانا را توسعه داده است که به طور مؤثری از آسیب جریان شفت به غلتک‌ها جلوگیری می‌کند.
سوم: استراتژی‌های تشخیص آسیب و نگهداری
فناوری تشخیص ارتعاشات با فرکانس بالا، با شناسایی سیگنال‌های ارتعاشی با فرکانس بالا در مراحل اولیه آسیب غلتک، امکان تشخیص و پیش‌بینی دقیق آسیب‌های اولیه مانند سایش، خستگی و تخلیه الکتریکی را فراهم کرده و می‌تواند به طور مؤثری توقف‌های برنامه‌ریزی نشده را کاهش دهد.
آسیب غلتک‌ها ارتباط نزدیکی با وضعیت روان‌کاری دارد. حفظ تمیزی روغن روان‌کار و اندازه‌گیری دوره‌ای میزان ذرات فلزی در روغن، از اقدامات مؤثر برای پیشگیری از سایش و پوسته‌شدگی ناشی از خستگی غلتک‌ها است. برای شرایط کاری سخت مانند دمای بالا و بارهای سنگین، استفاده از گریس‌های تخصصی با خواص ضدسایش و فشار بالا می‌تواند روند سایش غلتک‌ها را به طور قابل توجهی کاهش داده و دوره‌های بازرسی بلبرینگ را افزایش دهد.
